Mecra.az Vasif Əlihüseynin “Ulduz” jurnalında dərc olunan şeirlərini təqdim edir:
SİNƏSİNƏ MİNA BASDIRILMIŞ TORPAQDI ÖMÜR
Sinəsinə min basdırılmış
Torpaqdı ömür,
Yaşayırıq, Allaha təvəkkül.
Gəl, istehkaçmı çağır,
irəlidə getsin,
biz də arxasınca,
qarşıdakı günləri qarşılamaq üçün.
Bax, ayağını itirən o adam
Hələ də peşmandı
Cızığından çıxdığı üçün
DÜŞDÜ GÖZMÜDƏN BU ŞƏHƏR
Burnunu kiçildib,
dodağını şişirdəndən sonra
düşdü gözümdən bu şəhər.
Gözəllik salonları artdıqca
daha çox çirkinləşdi,
bilmirəm, nə fikirləşdi.
Adını azadlıq qoyub
qadın özbaşınalığını təbliğ etdilər.
Qətllər, qisaslar artdı sinəsində
bu şəhər sinəsini şişirdən gündən.
Bu şəhərin xəstəlik tutan kişiləri
kürəyindəki ağrıları fahişələrə ovdurur
masaj salonlarında…
Bəs sənin ərin hanı,
özgə kişinin kürəyini ovan qadın?!
APTEKÇİ QIZ
Ağrılarımın sağalacağına dair
Bir məktub var əlimdə,
Oxu bu əndrəbadi yazıları,
Aptekçi qız.
Bax gör dərd mənə
Dünyanın neçənci mərtəbəsindən
Baxır üzüaşağı.
Sən dərmanları saydıqca
Ağrılarım keyiyir
Barmaqlarım cibimi deşir.
İçim bu kəmşirin dərmanları
Ağrıların sağlığına,..
Bir də oğluma pampers ver,
Aptekçi qız.
DARIXIRAM
Sənə xəyanət etdiyim gündən
milçəklər pəncərə toruna
dəyib qayıdan kimi
sənə gəlib-qayıdıram.
Hardadı sənlə çay içəndə
ayağımı dişləyən
ağcaqanadlar?
Sən gedəndən
fincanının dibində quruyub
kofenin sonu.
İndi fincanının dibində
fala baxıram
uzaqlardasan, uzaqlarda,
mən darıxıram…
DƏRD ELƏMƏ, ƏZİZİM
Küçədə yağış yağır,
sel götürüb hər yanı.
Yuyur günahlarını,
təmizləyir dünyanı.
Sənin də günahın var,
düzün deyim, bağışla.
İndi fürsətdi sənə,
çıx küçəyə yağışda.
Qoy saçların islansın,
gözlərinə yaş dolsun.
Ürəyinə “heyif”lər,
ürəyinə “kaş” dolsun.
Dərd eləmə, əzizim,
günahsız insan yoxdu.
İndi nə çıxdın-çıxdın,
sabaha leysan yoxdu.
KÖRPƏLƏRİN ŞƏKLİ
Bütün müharibələrə
körpələrin yatdığı yerdə
şəklini göstərin,
onda anlayacaqlar
dünyanın nə qədər mənasız olduğunu…
anaların qolları
saat kəfkiri kimi
yelləyir bu ağlağan uşağın beşiyini…
yellədikcə zaman ötür,
körpələr böyüyür,
əsgər olur.
ŞƏHİD RAMAZAN
2022-ci il 19 sentyabrda antiterror əməliyyatında şəhid olan kəndlim Hüseynzadə Ramazan üçün
Uzanan o səsiylə
Vətən səni çağırdı.
Bu tabut nə böyükdü,
Bu tabut nə ağırdı.
İlahi, oğulların
Bir bax gör hardan gəlir.
Vətənin beşiyindən,
Edibdi dardan gəlir.
Gözlərində yuxusu
Nə şirindi şəhidin.
Üzündəki gülüşü
Necə var, elə qalıb.
Nə gözəl şəhid olub,
Könüllərdə bu dindi.
Şəhadəti lap uca,
Şərbəti şipşirindi.
Arzun, de, çin oldumu?
Vətənçün sədaqətə.
Axı özün demişdin:
“Vilayətdən şəhadətə”.
